« قه‌پايه » به صورت تعريب مىآورند و اين امر يك نحوهء تساهل بىمورد است . به‌هر صورت قهسارهء ما با حرف اول مكسور مسلما به معناى « كه » و « كى » و قنات است و اما جزء دوم « سار » همان است كه در چشمه‌سار و كوهسار و غيره داريم و به صورت « زار » هم در گلزار و لاله‌زار و غيره ديده مىشود كه پسوندى است علامت اتصاف و كثرت و اما جزء آخر « ه » هم علامت نسبت است . يعنى ديهى كه منسوب به محلى است كه قنات بسيار دارد . اين نكته را هم در پايان تذكر دهيم كه اهل محل همان‌طور كه در بالا اشارت شد آن را به صورت گيسار با « گاف » فارسى تلفظ مىكنند و دوبيتى زير در اين‌باره در آن محل بر سر زبانهاست : « 1 » « كهنگ » سربلند و « نى » گلزار * سيه‌چشمى نديدم توى « گيسار » كه « مار » آبش خوشه « ماربين » زنانش * ستاره سر زده بر دخترانش قهه Qahe ( h ) قهه ديهى است جزو دهستان سميرم سفلى از شهرستان شهرضا در جنوب اصفهان . در سال 1375 جمعيت اين ديه 1129 نفر بوده و با اين حساب ديه بزرگى است . دربارهء جامعه‌شناسى و جغرافياى تاريخى ناحيهء سميرم توضيحات مفصل در عنوانهاى سميرم و قمشه ( شهرضا ) آورده‌ايم . همچنان براى واژه‌شناسى قهه در عنوان قهجاورستان و قهساره به‌طور مشروح گفت‌وگو به عمل آمده است . « 2 » قهياز Qehy z نام ديهى است در دهستان زواره از شهرستان اردستان . ديهى است نسبتا بزرگ كه 114 نفر جمعيت دارد . « 3 » ديه‌هاى ناحيهء دهستان زواره همه كم‌جمعيت است علت آن اين است كه همهء دهستان بايد از آب قنات مشروب شود و به علت قلت نزولات آسمانى آب قناتها كم است . از يكى دو سه ديه مثل شهراب و كچورستاق كه بگذريم كه داراى بيش از 200 نفر

--> ( 1 ) - اين دو بيت به لطف احسان جناب آقاى احسان اللّه هاشمى از محترمين بسيار مطلع و آگاه و دانشمند اردستان به من رسيد . با تشكر از ايشان نقل مىشود . ( 2 ) - ن . ك . به : همين عناوين . ( 3 ) - ن . ك . نشريهء 289 م . آ . ا . ص 10 .